بلوک 57 مسکن مهر شاهین شهر

درباره سایت

آخرین مطالب

امکانات وب

سادات - عدالت

با بررسی آیات قرآن تمامی پیامبران که در زمینه اجر و مزد رسالت و زحمات در این راه را

سخن گفته اند این تعبیر را دارند که ما از هیچ کس اجر و مزدی نمی طلبیم بلکه اجر ما

تنها بر خداوند بزرگ است )), (سوره ی شعرائ, آیات : 109, 127, 145, 164 و 180 -

سوره هود آیات 29 و 51 و سوره دیگر قرآن ), ولی درباره ی پیامبر اکرم سه تعبیر در قرآن

آمده است 1. بگو ای رسول ما, هیچ اجری از شما نمی طلبیم بلکه اجر و مزد رسالت

من بر خداست (سوره سبائ, آیه 47). 2. از شما مردم اجری نمی طلبم مگر کسی که

بخواهد راهی به سوی پروردگارش بیابد (فرقان , آیه 57). 3. بگو: از شما اجری نمی

طلبیم مگر رعایت و محبت کردن شما نسبت به خویشان و اقربایم را. که پیامبر اکرم

بدستور خود خداوند اجر و مزد رسالتش را دوستی و احترام و محبت به خویشان و ذریه

اش قرار داده است . البته جمع این 3 آیه که در یکی مزد نطلبیده و در آیه ای دیگر طلبیده

, چنین است که اگر پیامبر محبت ذریه اش را خواسته , سود اصلی اش به خود

مسلمانان بر می گردد زیرا محبت و احترام عامل موئثری است برای پیروی کردن ,

همانگونه که در سوره ی آل عمران , آیه 31, (قل ان کنتم تحبون الله فاتبعونی یحببکم الله

...; اگر شما به خدا محبت دارید پس باید مرا اطاعت کنید که خدا شما را دوست می

دارد...)). پیامبر اطاعت خود را از مردم می طلبد می فرماید چرا که من مبلغ فرمان او

هستم , یعنی اگر ما مسلمانان به محبت سادات امر شده ایم این دستوری است از

جانب خداوند و با محبت , به خدا نزدیک تر شده ایم و سودش به جیب خودمان رفته

است و اصولا پیوند محبت با کسی , انسان را به سوی محبوب و خواسته های او می

کشاند و هر چه رشته ی محبت قوی تر باشد این جاذبه قوی تر است , مخصوصا محبتی

که انگیزه ی آن کمال محبوب است , احساس این کمال سبب می شود که انسان سعی

کند خود را به آن مبدئ کمال و اجرای خواسته های او نزدیک تر گرداند. چنانچه پیامبر اکرم

در روایتی می فرماید خوبان سادات را بخاطر خدا احترام کنید زیرا هر انسان خوبی باید

مورد احترام قرار گیرد و سادات بد را بخاطر من یعنی منسوب به پیامبر هستند بخاطر

پیامبر اکرم احترام کنید, (برای توضیح بیشتر به تفسیر نمونه , ج 2, ذیل آیه 31 سوره آل

عمران و یا تفسیر در المنثور سیوطی , ج 6, ص 7 مراجعه کنید). و این اظهار محبتها یک

شعار الهی است که بگوییم ما مسلمانان برای خدمات پیغمبر و جبران ذره ای از

زحماتش به او ارج نهاده و با این احترام همیشه به یاد او هستیم , و اگر سیدی بد بود

کار بدش را دوست نمی داریم ولی خودشان را بخاطر انتسابشان به پیغمبر اکرم دوست

می داریم . بر این امر دلیل فطری نیز دلالت دارد, کسی نقل می کند: دوستی داشتم که

در کودکی پدر و مادرش را از دست داد از ده به شهر آمد و یک تاجر او را تحت حمایت و

تکفل خود قرار داد تا بزرگ شد و از خانواده ای برای او دختری را خواستگاری کرد و زندگی

خوبی برایش مهیا کرد, از قضا تاجر مرد و ارثی که به فرزندش رسیده بود در اثر بی

کفایتی او, ضایع شد و فرزندش به گدایی افتاد, روزی در خیابان می رفتم آن پسر برای

گدایی پیش من آمد او را به خانه بردم ماجرا را به خانواده گفتم ایشان گفتند, ما

زندگیمان را مدیون پدر او هستیم و هر چند او خود باعث این فلاکت شده اما بخاطر

پدرش باید مورد رسیدگی قرار گیرد, فطرت هر انسان سلیم النفسی (عاقل و فهمیده ای

) می گوید کسی که به تو کمک کرده و از گمراهی و جهالت به نور هدایت آشنا کرده

است او را و نزدیکان و فرزندانش را و لو به خاطر او, دوست بدار و احترام نما, قضیه

خویشان پیامبر هم چنین است هم او که ما را به نور قرآن و هدایت و کمال دلالت نمود,

خدایش امر کرد که به مسلمانان بگو اجر رسالتم را محبت با خویشانم قرار دادم . در

قسمتی از سوئالتان که فرمودید ملاک برتری و احترام تقواست بسیار صحیح ولی حرف

ما در همین تقواست که متقی کسی است که قرآن و دستورات دینش را تماما گوش

دهد و عمل کند که یکی از همین دستورات موده و دوستی با ذوی القربای پیامبر است

البته اگر کسی که منسوب به پیامبر است بد باشد به خود و جدش ظلم می کند ولی

ما برخوردمان با او چنین باشد که او را به اشتباهش راهنمایی کنیم ولی از جهت

نسبش او را احترام نماییم نه از جهت عملش . و اگر حدیثی که شما در سوئال ذکر کرده

ای صحیح باشد باز با جواب ما منافاتی ندارد آنجا پیامبر فرموده سیدی نباید خیال کند به

صرف اینکه فرزند پیامبر است برای او کافی است و علت تامه ی قبولی اعمالش باشد

بلکه این امتیاز باید او را بیشتر به انجام دستورات جدش وادار نماید; و ما مسلمانان به

سبب امر الهی و فرمایشات معصومین , سادات را محبت کرده و احترام می گذاریم آن

هم به دو شق و دو جهت 1. اگر از موئمنین هستند: الف . موئمن محترم است به

دستور قرآن و روایات ب . از ذریه است و قابل احترام . 2. اگر از موئمنین نیست و بد کرده

, فقط به جهت منسوبیت او به پیامبر نه از جهت عمل و کردارش ((ثم جعلت اجر محمد

صلواتک علیه و آله مودتهم فی کتابک فقلت قل لا اسئلکم علیه اجرا الا الموده فی القربی

)); (دعای ندبه مفاتیح الجنان ). - پس با توجه به آیات و روایات ما سادات را احترام می

کنیم و اگر از ایشان کسی به خطاکاری و بیراهه رفته ضمن کراهت داشتن عملش او را

متذکر شده و نهی از منکر می نماییم و در عین حال طوری برخورد نمی کنیم که

جسارت به نسبش باشد و فقط به سبب فرمایش معصومین (ع ) به او احترام و اکرام

می نماییم . برای استفاده و توضیح بیشتر به این کتابها مراجعه فرمائید: تفسیر المیزان

(علامه طباطبایی ), 9, آیه 41, انفال تفسیر نمونه , ج 2, آیه 31 آل عمران کتاب فضایل

السادات سید محمد اشرف فرزند مرحوم محقق داماد, انتشارات شرکه المعارف و الاثار

1339 ه.ش قم .

: اما در رابطه با این که سادات عذاب نمىamp;rlm;شوند و به زمهریر برده مىamp;rlm;شوند، روایتى به

دست ما نرسیده است؛ بلکه در روایت آمده است: amp;laquo;خداوند جهنم را براى معصیت کاران

آفریده اگر چه آن شخص عاصى سید قرشى باشد (ولوکان سیداً قرشیاً). قرآن نیز درباره

قیامت مىamp;rlm;فرماید: amp;laquo; لا انساب بینهم یومئذً و لا یتساءلون؛ هنگامىamp;rlm;که در صور دمیده

مىamp;rlm;شود و قیامت برپا مىamp;rlm;شود، ملاک آن روز نسب نیستamp;raquo;، (مؤمنون، آیه 10) و امام

سجاد(ع) نیز در جواب جابربنamp;rlm;عبداللّهamp;rlm; انصارى به این آیه استدلال فرمود؛ زیرا جابر دید

حضرت خیلى در عبادت خودش را خسته کرده است، عرض کرد: اى پسر رسول خدا!

شما فرزند پیامبرید و نیازى به این قدر عبادت ندارید؟ حضرت این آیه راتلاوت کردند و به

کنایه به جابر فرمودند که آنچه در قیامت به حال انسان مفید است تنها اعمال او

مىamp;rlm;باشد. بلى نقایص مختصر با شفاعت و امثال آن رفع مىamp;rlm;شود و روایات دیگرى هم در

این زمینه هست و شاید توبیخى و سرزنشى که شامل حال سادات گناهکار مىamp;rlm;شود،

به دلیل رعایت نکردن شأن سیادت خود، بیشتر باشد. کتاب مستقلى نیز در رابطه با

این گونه مطالب دیده نشده، بلکه به طور پراکنده در کتابamp;rlm;هاى مختلف وجود دارد.

درخاتمه متذکر مىamp;rlm;شویم که وظیفه ما و همه مردم نسبت به سادات و فرزندان

پیامبر(ص) این است که احترام آنان راحفظ کنیم. در روایت آمده است که: amp;laquo;سادات خوب

را به خاطر خودشان احترام نمایید و سادات گناهکار را هم به خاطر پیامبر(ص)amp;raquo;،

(اختصاص شیخ مفید). برای اثبات سیادت باید در این موضوع نیازمند تحقیق است. اگر

اجداد خود را مىamp;rlm;شناسید و نام و سابقه تاریخى آنان روشن است، مىamp;rlm;توانید بانسب

شناسان مطرح بکنید تا آنان با استفاده از کتب amp;laquo;انسابamp;raquo; اطلاعاتى را در اختیار شما

بگذارند. در غیر این صورت وبا گفته یک نفر که فلانى سید است سیادت اثبات نمىamp;rlm;شود و

احکام آن جارى نیست. دوست داشتن سادات و حفظ احترامشان به خاطر انتساب به

پیامبر اکرم(ص) بسیار خوب و پسندیده است. کسانى که اموالشان متعلق خمس شده

است باید نصف آن (سهم سادات) را به سید فقیر بدهند. البته بهتر است این کار با

هماهنگى نماینده مرجع تقلید صورت بگیرد. باید افزود: این که اکثر سادات با ایمان از

دنیا می روند منافاتی با عدالت خداوند ندارد. زیرا مقتضای عدالت خداوند آن است که

حق هر کسی را با توجه به قابلیت ها, اعمال , نیات و گفتار او به وی عنایت فرماید.

سادات نیز همچون انسان های دیگر, در عین مختار بودن ودر معرض انواع آلودگی ها,

لغزش ها و ضلالت ها قرار داشتن , اگر به راه حق رفته و خود را از ضلالت و اعوجاج

محافظت نمایند, به دلیل نظام حاکم بر جهان هستی که در پرتو عدالت خداوند سامان

یافته است , با ایمان از دنیا می روند. از سوی دیگر از حیث ژنتیکی و عامل وراثتی

سادات به ائمه (ع ) می رسند, این زمینه , بستر مناسب تری را برای هدایت یافتن و

مؤمن شدن فراهم می سازد ولی این مسائله تنها یک عامل از عوامل گوناگونی است

که برای بار یافتن به ایمان لازم و ضروری است و عامل تامه و تنها علت نمی باشد. به

همین جهت است که می بینیم برخی از سادات علی رغم چنین ویژگی از راه هدایت و

صراط مستقیم بازمانده اند, چرا که راه باطل را برگزیدند و با اعمال زشت و قبیح خود,

مسیر ضلالت را پیمودند. مقتضای عدالت خداوند آن است که اگر انسانی با اختیار

وانتخاب و گزینش خود راه حق را برگزید و در آن قدم نهاد و برای تکامل خود تلاش نمود,

این نتیجه را مترتب ساخته و توفیق با ایمان از دنیا رخت بر بستن را به او عنایت فرماید,

اکثر سادات نیز علی رغم عامل ژنتیکی با اراده واختیار و آگاهی راه مستقیم را برگزیدند

و خداوند به اقتضای عدالت خود این نتیجه میمون و مبارک را به آنها عنایت فرمود. در طرف

دیگر مقتضای عدالت خداوند آن است که اگر بشری با اختیار و اراده خود راه ضلالت را

برگزید و در آن قدم نهاد و برای آن تلاش کرد, این نتیجه را مترتب ساخته که آن شخص

بدون ایمان از دنیا برود. از این رو برخی از سادات با علم و گزینش خود راه باطل را

برگزیدند و خداوند به اقتضای عدالت خود این نتیجه نامیمون و نامبارک را بر انتخاب و

حرکتشان مترتب ساخت بحث سیادت به جد دوم پیامبر اکرم (ص ) بر می گردد, چنانچه

مرحوم علامه مجلسی , (حیاه القلوب , علامه مجلسی , انتشارات سرور; ج 2, قم

1378 ه.ش ). و دیگر بزرگان بیان فرموده اند جد اعلای پیامبر اسلام , حضرت ابراهیم

خلیل الرحمن می باشد یعنی از حضرت اسماعیل شروع و یکی بعد از دیگری تا عبد

مناف می رسد که او دو فرزند پسر داشت به نامهای عبد شمس و هاشم و فرزند هاشم

عبدالمطلب و فرزند او عبدالله , پدر پیامبر گرامی می باشد, از هاشم فرزندی همچون

(عبدالمطلب پاکدامن ) به وجود آمد. فرزندان او به بنی هاشم معروف هستند; و احترام و

اکرام سادات از بنی هاشم مطابق آیات و روایات معتبر اسلامی بر هر مسلمانی واجب

می باشد. - با بررسی آیات قرآن تمامی پیامبران که در زمینه اجر و مزد رسالت و زحمات

در این راه را سخن گفته اند این تعبیر را دارند که ما از هیچ کس اجر و مزدی نمی طلبیم

بلکه اجر ما تنها بر خداوند بزرگ است amp;laquo;, (سوره ی شعرائ, آیات : 109, 127, 145, 164 و

180 - سوره هود آیات 29 و 51 و سوره دیگر قرآن ), ولی درباره ی پیامبر اکرم سه تعبیر

در قرآن آمده است 1. بگو ای رسول ما, هیچ اجری از شما نمی طلبیم بلکه اجر و مزد

رسالت من بر خداست (سوره سبائ, آیه 47). 2. از شما مردم اجری نمی طلبم مگر

کسی که بخواهد راهی به سوی پروردگارش بیابد (فرقان , آیه 57). 3. بگو: از شما اجری

نمی طلبیم مگر رعایت و محبت کردن شما نسبت به خویشان و اقربایم را. که پیامبر

اکرم بدستور خود خداوند اجر و مزد رسالتش را دوستی و احترام و محبت به خویشان و

ذریه اش قرار داده است . البته جمع این 3 آیه که در یکی مزد نطلبیده و در آیه ای دیگر

طلبیده , چنین است که اگر پیامبر محبت ذریه اش را خواسته , سود اصلی اش به خود

مسلمانان بر می گردد زیرا محبت و احترام عامل موئثری است برای پیروی کردن ,

همانگونه که در سوره ی آل عمران , آیه 31, (قل ان کنتم تحبون الله فاتبعونی یحببکم الله

...; اگر شما به خدا محبت دارید پس باید مرا اطاعت کنید که خدا شما را دوست می

دارد...amp;laquo;. پیامبر اطاعت خود را از مردم می طلبد می فرماید چرا که من مبلغ فرمان او